błaźnić się


błaźnić się
błaźnić się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, błaźnić sięnię się, błaźnić sięni się, błaźnić sięnij się {{/stl_8}}– zbłaźnić się {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_7}}'ośmieszać się niestosownym zachowaniem, postępowaniem; kompromitować się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błaźnić się w czyichś oczach, przed kimś. Zbłaźnić się na egzaminie, na przyjęciu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błaźnić się — ndk VIa, błaźnić sięnię się, błaźnić sięnisz się, błaźnić sięnij się, błaźnić sięnił się «zachowywać się jak błazen; ośmieszać się, kompromitować się» Błaźnić się dla jakiegoś powodu, wobec kogoś …   Słownik języka polskiego

  • zbłaźnić się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}błaźnić się {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • błaźnienie się — n I rzecz. od błaźnić się …   Słownik języka polskiego